за

Комплицирано име: Гешефтсвагенот на Daimler од 1899 година

Денес комбињата се неразделен дел од уличната слика и обично се знак дека економијата се движи. Пред повеќе од еден век, тие изгледаа многу поразлично, но ја имаа истата задача.

Во музејот на Mercedes-Benz во Штутгарт секогаш има нешто ново да се види и да се дознае од долгата историја на марката. Овојпат се работи за возило што е именувано Daimler Motor-Geschäftswagen, што во превод значи деловно возило.

Првиот детал што се забележува кај „деловното возило“ на Daimler Motor од 1899 година секако дека е тркалезниот дел напред, со бројни отвори. Каналите зад плочата со изглед на сито се воздушните канали од ладилник со цевчиња, што се пронајдок на пионерот на мобилноста Вилхелм Мајбах. Генијалниот конструктор го измисли овој ладилник за да го подобри ладењето на моторот, а со тоа и значително да се зголеми моќноста на автомобилите што ги произведуваше Daimler.

New item by Automedia MK / Google Photos

Овој ладичник со цевчиња првпат беше вграден во возилото Phönix пред 125 години, а патентот беше заштитен на 24-ти декември 1897 година. Во декември истата година почна и продажбата на „деловното моторно возило“ на Daimler-Motoren-Gesellschaft (DMG).

New item by Automedia MK / Google Photos

Напредок

DMG продолжи да го развива своите транспортери. Експонатот во музејот потекнува од 1899 година, односно е произведен две години по стартот на серијата возила. Возилото има носивост од 500 килограми. Двоцилиндарскиот мотор со зафатнина од 1.527 сантиметри кубни постигнува 4,1 kW (5,6 КС). Крајната брзина изнесува 16 km/h. Во следната година, „деловните возила“ на DMG се нудат со носивост од 800 до 3.200 килограми, со двоцилиндарци со моќност од 2,9 kW (4 КС) до 5,9 kW (8 КС), односно со 4,4 kW (6 КС) до 8,8 kW (12 КС) со четирицилиндарски мотор.

Пренос на сила преку синџир, гуми на тркалата

Моќноста на моторот се пренесува преку два запченици и два синџири до задните тркала. Задните дрвени тркала се значително поголеми од предните и обложени се со гума. Тоа е голема иновација кај товарните возила од 19-от век. Повеќето товарни возила во тоа време имаат дрвени тркала што се порабени со челик. Доплатата за гумите чини од 350 до 400  марки.

Зависно од носивоста се менува и должината, од 3,4 до 4,6 метри. Ширината варира меѓу 1,7 и 1,8 метар, а тежината од 1.000 до 2.500 килограми. Една година порано, компанијата Benz & Cie. од Манхајм претстави сличен транспортер и со тој „Lieferungs-Wagen“ (доставно возило) го основаше сегментот.

Денес гамата од модели на доставни возила на Mercedes-Benz се најголемиот Sprinter, средниот Vito и компактниот Citan, сите меѓу најпродаваните модели во своите сегменти.

New item by Automedia MK / Google Photos
New item by Automedia MK / Google Photos
New item by Automedia MK / Google Photos
New item by Automedia MK / Google Photos
New item by Automedia MK / Google Photos
New item by Automedia MK / Google Photos
New item by Automedia MK / Google Photos
New item by Automedia MK / Google Photos

Камионите се подобри олдтајмери

Напишано од Дарко Јаконов

Објавува текстови за автомобилизам од 1994 година, дел од оригиналната постава на магазинот Ауто Плус на Томислав Биљарац, главен уредник на првото лиценцирано издание на Ауто Билд Македонија, член на жирито за избор на европски автомобил на годината Ауто 1 на групацијата магазини Ауто Билд, во 2013 година ја основа Аутомедиа.

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

Секој петти автомобил по норвешките улици е електричен

Шпанците во ноември купувале најмногу Fiat 500